Léo Daniderff Darmowa muzyka arkusza

Léo Daniderff (Gaston-Ferdinand Niquet) był francuskim kompozytorem okresu przed II wojną światową. Jego komiczna piosenka z 1917 r., foxtrot-shimmy, zatytułowana Je cherche après Titine (teksty: Louis Mauban i Marcel Bertal), zyskała światową sławę dzięki bełkotliwemu śpiewaniu jej przez Charliego Chaplina w „Modern Times” (1936), zwłaszcza że była to pierwsza kiedykolwiek jego postać przemawiała w filmach. Tytuł oznacza, że szukam Titine, a Titine to zdrobnienie niektórych imion żeńskich, takich jak Martine i Clémentine. W Stanach Zjednoczonych piosenka ta pojawiła się w 1925 roku w musicalu Puzzles of 1925 na Broadwayu i została nagrana przez tenora Billy'ego Jonesa. W Polsce piosenka była początkowo śpiewana jako numer kabaretowy przez Eugeniusza Bodo do oryginalnych słów Andrzeja Własta (na płycie nutowej podpisywał się jako Willy), odnosząc duży sukces. Kilka lat później, w 1939 r., piosenkę zaadaptowano ponownie na numer Wąsik, ach ten wąsik i wykonał ją Ludwik Sempoliński. Tym razem teksty próbowały „zdecydować”, kto jest zabawniejszy i kto wniósł więcej do świata, Chaplin czy Hitler. Po wybuchu II wojny światowej gestapo próbowało zlokalizować zarówno Sempolińskiego, jak i autora tekstów, którym był albo Julian Tuwim, albo Marian Hemar, ale bezskutecznie.