Albinoni Adagio g-moll

Adagio g-moll na skrzypce, smyczki i continuo to utwór przypisywany zwykle XVIII-wiecznemu kompozytorowi Tomaso Albinoniemu. W rzeczywistości został napisany przez XX-wiecznego uczonego Albinoni, Remo Giazotto. Historia Giazotto jest taka, że ​​po II wojnie światowej rzekomo znalazł niewielki fragment rękopisu pomiędzy zbiorami Saksońskiej Biblioteki Państwowej w Dreźnie. Rzekomo doszedł do wniosku, że pochodzi to z drugiej części nieodkrytej skądinąd sonaty da chiesa Albinoniego, prawdopodobnie będącej częścią jego op. 4 zestaw. Giazotto skonstruował następnie pełną część opartą na tym temacie, którą opublikował w 1958 roku pod tytułem Adagio g-moll na smyczki i organy, na temat dwóch idei tematycznych i na figurowanym basie Tomaso Albinoniego. Giazotto nigdy nie stworzył tego fragmentu i nie znaleziono o nim żadnych zapisów. Naukowcy są zgodni co do tego, że Adagio jest w rzeczywistości jego własną kompozycją, niezależnie od źródła inspiracji. Adagio stało się bardzo popularne i można je znaleźć w wielu wersjach i instrumentacjach. Wykorzystano go w wielu filmach i programach telewizyjnych, a także reklamach.