Albinoni Adagio in G mineur

Het Adagio in G mineur voor viool, strijkers en continuo is een compositie die gewoonlijk wordt toegeschreven aan de 18e-eeuwse componist Tomaso Albinoni. Het is feitelijk geschreven door de 20e-eeuwse Albinoni-geleerde Remo Giazotto. Het verhaal van Giazotto is dat hij na de Tweede Wereldoorlog een klein manuscriptfragment zou hebben gevonden tussen de collecties van de Saksische Staatsbibliotheek van Dresden. Hij zou hebben geconcludeerd dat dit afkomstig was uit een tweede deel van een verder onontdekte sonate da chiesa van Albinoni, mogelijk onderdeel van zijn Op. 4 ingesteld. Op basis van dit thema construeerde Giazotto vervolgens een compleet deel, dat hij in 1958 publiceerde onder de titel Adagio in G Minor for Strings and Organ, on Two Thematic Ideas en on a Figured Bass van Tomaso Albinoni. Giazotto heeft het fragment nooit geproduceerd en er zijn ook geen gegevens over gevonden. De wetenschappelijke consensus is dat het Adagio in feite een eigen compositie is, ongeacht zijn inspiratiebron. Het Adagio is enorm populair geworden en is in vele versies en instrumentaties te vinden. Het is gebruikt in veel films en televisieprogramma's, maar ook in advertenties.