Pietro Cerone Darmowa muzyka arkusza

Pietro Cerone był włoskim teoretykiem muzyki, śpiewakiem i kapłanem późnego renesansu. Najbardziej znany jest z napisania w 1613 roku ogromnego traktatu muzycznego, przydatnego w badaniu praktyk kompozytorskich XVI wieku. był konserwatystą muzycznym i jego konserwatyzm w tym wpływowym traktacie niewątpliwie miał pewien wpływ na opóźnienie pojawienia się stylu barokowego na Półwyspie Iberyjskim. W swoich pismach ogólnie pogardliwie odnosił się do hiszpańskich kompozytorów i hojnie wychwalał Włochów (co może częściowo wyjaśniać obelgi, jakie wyrządzali mu hiszpańscy krytycy). Omawia wcześniejsze traktaty teoretyczne Zarlino, Vicentino, Juana Bermudo i innych; szczegółowo opisuje, w jaki sposób kompozytor może osiągnąć intensywność ekspresji, pisząc msze, motety, madrygały, frottole, canzonetty, kantyki, hymny, psalmy, lamentacje, ricercares, tientos, strambotti i inne formy tamtych czasów. Ideałem kompozytorskim, jaki wyznawał, był styl Palestriny, choć co ciekawe, utrzymywał, że „reguły” kontrapunktu stworzono po to, aby je łamać i należy je porzucić, gdy tylko kompozytor opanuje swój rzemiosło: paradoksalnie nawet w XXI wieku żaden styl kompozycji nie jest nauczany w bardziej rygorystyczny i oparty na zasadach sposób niż polifoniczny idiom Palestriny.