Ludwig Fischer Darmowa muzyka arkusza

Johann Ignaz Ludwig Fischer, potocznie nazywany Ludwigiem Fischerem, był niemieckim śpiewakiem operowym, wybitnym basem swoich czasów. Ludwig Fischer urodził się w Moguncji 18 sierpnia 1745 lub 19 sierpnia 1745 roku. Studia muzyczne Fischer rozpoczął nie jako śpiewak, ale od gry na skrzypcach i wiolonczeli. Kiedy słychać było go śpiewającego w chórze kościelnym i w przedstawieniach operetki studenckiej, jego głos został dostrzeżony i zaczął śpiewać na poważnie. Następnie został „nadliczbowym” śpiewakiem w sądzie wyborczym w Moguncji. Od 1770 roku studiował śpiew u tenora Antona Raaffa w Mannheim, gdzie w 1767 roku po raz pierwszy śpiewał zawodowo na scenie. W Mannheim nadal zyskiwał na znaczeniu. W 1772 roku został mianowany wirtuozem kamery na dworze w Mannheim, a książę-elektor Karl Theodor przyznał mu stypendium umożliwiające mu dalszą naukę u Antona Raaffa. W 1775 roku został odpowiedzialny za naukę śpiewu w Mannheim Seminarium Musicum. W 1778 roku był najlepiej opłacanym śpiewakiem dworskim w Mannheim. W 1778 roku Karl Theodor został elektorem Bawarii i wraz z nim przeniósł większość swoich muzyków z Mannheim, w tym Fischera, na nowy dwór w Monachium. Podczas pobytu w Monachium Fischer poślubił (6 października 1779) śpiewaczkę Barbarę Strasser (ur. 1758 w Mannheim), która śpiewała z nim w Wiedniu i w 1798 przeszła na emeryturę. Wszystkie dzieci z tego małżeństwa zostały wybitnymi śpiewakami: Joseph Fischer (ur. 1780 w Wiedeń, zm. 1862 w Mannheim), Josepha Fischer-Vernier (ur. 1782, zm. 1854 w Mannheim) i Wilhelmine (ur. 1785). W 1779 Fischer przeniósł się do Nationaltheater (dzisiejszy Burgtheater) w Wiedniu (1779). W Wiedniu przebywał przez trzy lata, śpiewając około dwudziestu różnych ról. W 1783 r. śpiewał z niezwykłym sukcesem w Paryżu, w 1784 r. w głównych miastach Włoch; od 1785 śpiewał na dworze Karola Anzelma, 4. księcia Thurn i Taxis w Regensburgu, a w 1789 przyjął, za wstawiennictwem Reichardta, stałą nominację do Opery Włoskiej w Berlinie, gdzie pracował aż do emerytury w 1815. Robił sobie przerwy w pracy w Berlinie, aby śpiewać gościnnie w innych miastach: Wiedniu (1787, 1798), Londynie (1794, 1798, 1812). Fischer zmarł 10 lipca 1825 w Berlinie.