Lodewijk Visser Muziek voor plaatjes vrij

Johann Ignaz Ludwig Fischer, gewoonlijk Ludwig Fischer genoemd, was een Duitse operazanger, een opmerkelijke bas van zijn tijd. Ludwig Fischer werd geboren in Mainz op 18 augustus 1745 of 19 augustus 1745. Fischer begon zijn muziekstudie niet als zanger, maar met viool en cello. Toen hij hoorde zingen in een kerkkoor en in operetteproducties van studenten, werd zijn stem opgemerkt en begon hij serieus met zingen. Vervolgens werd hij benoemd tot "boventallige" zanger bij het kiesgerechtshof van Mainz. Vanaf 1770 studeerde hij zang bij de tenor Anton Raaff in Mannheim, waar hij in 1767 voor het eerst professioneel op het podium zong. Hij bleef op de voorgrond treden in Mannheim. In 1772 werd hij benoemd tot virtuoos da camera aan het hof van Mannheim, en keurvorst Karl Theodor gaf hem een studiebeurs om zijn studie bij Anton Raaff voort te zetten. In 1775 werd hij verantwoordelijk voor het zangonderwijs in het Mannheim Seminarium Musicum. In 1778 was hij de best betaalde hofzanger van Mannheim. In 1778 werd Karl Theodor keurvorst van Beieren, en hij verhuisde de meeste van zijn Mannheim-muzikanten met hem, inclusief Fischer, naar het nieuwe hof in München. Terwijl hij in München was, trouwde Fischer (6 oktober 1779) met de zangeres Barbara Strasser (geboren 1758 in Mannheim), die met hem zong in Wenen en met pensioen ging in 1798. De kinderen uit dit huwelijk werden allemaal vooraanstaande zangers: Joseph Fischer (geboren 1780 in Wenen, overleden 1862 in Mannheim), Josepha Fischer-Vernier (geboren 1782, overleden 1854 in Mannheim) en Wilhelmine (geboren 1785). In 1779 verhuisde Fischer naar het Nationaltheater (het huidige Burgtheater) in Wenen (1779). Hij verbleef drie jaar in Wenen en zong ongeveer twintig verschillende rollen. In 1783 zong hij met buitengewoon succes in Parijs, in 1784 in de belangrijkste steden van Italië; Vanaf 1785 zong hij aan het hof van Karl Anselm, 4de Prins van Thurn en Taxis in Regensburg, en in 1789 aanvaardde hij op voorspraak van Reichardt een vaste aanstelling bij de Italiaanse Opera in Berlijn, waar hij tot zijn pensionering met pensioen werkte. 1815. Hij nam enkele pauzes van zijn baan in Berlijn om als gastartiest in andere steden te zingen: Wenen (1787, 1798), Londen (1794, 1798, 1812). Fischer overleed 10 juli 1825 in Berlijn.