Hans Buchner Darmowa muzyka arkusza

Hans Buchner (także Joannes Buchner, Hans von Constanz był ważnym niemieckim organistą i kompozytorem. Buchner był uczniem Pawła Hofhaimera i mógł pracować dla cesarza Maksymiliana I podczas jego nieobecności. Od 1506 roku pracował w Konstancji jako katedra Jego związek z Heinrichem Izaakiem jest niejasny, ale trzy z ustawionych przez niego wersetów o kolejności nieparzystej znajdują się w tych samych transpozycjach, co Choralis Constantinus (ustawił także Victimae paschali laudes, podczas gdy Izaak użył innej sekwencji wielkanocnej, Laudes salvatori). Kiedy w okresie reformacji biskup został zmuszony do przeniesienia swojej siedziby do Meersburga, Buchner poszedł za nim i kontynuował na tym stanowisku, zachowując jednocześnie rezydencję w Konstancji.W 1529 r. ubiegał się o posadę w Speyer, ale widocznie też tego zażądał wysoką pensję. Często był wzywany na przegląd nowych organów, m.in. w Zurychu i Heidelbergu.1 Jego najważniejszym dziedzictwem jest Fundamentbuch, zbiór muzyki organowej, zawierający także wprowadzenie do technik gry improwizacji na chorału. Zebrane dzieła organowe Buchnera (Sämtliche Orgelwerke) zostały wydane przez Josta Harro Schmidta jako tomy 54 i 55 Das Erbe deutscher Musik (Litolff/Frankfurt, 1974). Wśród jego uczniów był szwajcarski organista i kompozytor Fridolin Sicher.