Hans Buchner Muziek voor plaatjes vrij

Hans Buchner (ook Joannes Buchner, Hans von Constanz was een belangrijke Duitse organist en componist. Buchner was een leerling van Paul Hofhaimer en werkte mogelijk voor keizer Maximiliaan I terwijl Hofhaimer weg was. Vanaf 1506 werkte hij in Konstanz als kathedraal Zijn relatie met Heinrich Isaac is onduidelijk, maar drie van de oneven genummerde verzen die hij zette, zijn in dezelfde transposities als de Choralis Constantinus (hij plaatste ook Victimae paschali laudes, terwijl Isaac een andere paasreeks gebruikte, Laudes salvatori). Toen de bisschop in de loop van de Reformatie gedwongen werd zijn zetel naar Meersburg te verplaatsen, volgde Buchner hem om zijn post voort te zetten, terwijl hij een residentie in Konstanz behield. In 1529 solliciteerde hij naar een functie bij Speyer, maar eiste blijkbaar ook Hij werd vaak opgeroepen om nieuwe orgels te inspecteren, zoals die van Zürich en Zijn belangrijkste nalatenschap is het Fundamentbuch, een verzameling orgelmuziek waarin ook een inleiding tot de technieken van het spelen en improviseren op gregoriaans is opgenomen. Buchner's Verzamelde Orgelwerken (Sämtliche Orgelwerke) worden uitgegeven door Jost Harro Schmidt als delen 54 en 55 van Das Erbe deutscher Musik (Litolff/Frankfurt, 1974). Onder zijn leerlingen bevond zich de Zwitserse organist en componist Fridolin Sicher.