Giovanni Da Cascia Darmowa muzyka arkusza

Giovanni da Cascia, także Jovannes de Cascia, Johannes de Florentia, Maestro Giovanni da Firenze, był włoskim kompozytorem epoki średniowiecza, działającym w połowie XIV wieku. Praktycznie nic nie wiadomo o życiu Giovanniego. Z jego nazwiska przypuszcza się, że urodził się we wsi Cascia niedaleko Florencji. Kiedyś sądzono, że piastował stanowisko w katedrze we Florencji, ale nie jest to już akceptowane. Kronika florencka podaje, że Giovanni i Jacopo da Bologna rywalizowali na dworze Mastino II w Scali; Mastino zmarł w 1351 roku. Metafory stosowane w jego dziełach są zgodne z idiomami panującymi w połowie XIV wieku. Jego portret w Kodeksie Squarcialupi przedstawia go bez szat kapłańskich. Zachowało się dziewiętnaście kompozycji Giovanniego, rozproszonych w dziewięciu rękopisach. Szesnaście z nich to madrygały, a trzy to cacce. Uważa się, że napisał kilka własnych tekstów. Muzycznie madrygały Giovanniego odegrały ważną rolę w rozwoju stylu madrygału XIV wieku. Ma tendencję do używania rozbudowanych melizmatów na pierwszej i przedostatniej sylabie wersu poetyckiego, a czasami wprowadza w tych miejscach hockety. Środki wersów są na ogół sylabiczne. Wiele jego dzieł jest bardzo podobnych stylistycznie do anonimowych dzieł zachowanych w Kodeksie Rossiego. Kilka jego dzieł przetrwało w zupełnie różnych wersjach; jest to dowód na to, że improwizacja aż do tego czasu była nadal ważnym aspektem wykonawstwa muzycznego. Dzieła Giovanniego nie są zwykle ujednolicone tonalnie; zaczynają się i kończą różnymi nutami, a w niektórych przypadkach, np. Nascoso el viso, każda linijka poetycka zaczyna się i kończy różnymi nutami. W jego twórczości można znaleźć sporadyczne naśladownictwo. Wydania wszystkich dzieł Giovanniego zostały ukończone w XX wieku przez W. Thomasa Marrocco i Nino Pirrottę.