Beethoven Sonata fortepianowa nr 14 cis-moll «Księżycowa», op. 27 nr 2

Sonata księżycowa nr 14 op. 27 nr 2, została ukończona w 1801 roku i jest poświęcona 17-letniej hrabinie Guicciardi, w której Beethoven był zakochany. Przydomek «Księżycowa» wywodzi się z opisu pierwszego ruchu dokonanego w 1832 roku przez poetę Ludwiga Rellstaba, który porównał go do światła księżyca świecącego nad Jeziorem Czterech Kantonów. Nadając jej tytuł Quasi una fantasia (podobnie jak w przypadku drugiej sonaty op. 27), Beethoven zrobił to po części dlatego, że utwór nie jest zgodny z tradycyjnym schematem sonatowym, w którym pierwsza część jest sonatą w formie standardowej, a trzy lub cztery części ułożone są w sekwencji szybko-wolno-[szybko]-szybko.