Thomas Ford Muziek voor plaatjes vrij

Thomas Ford was een Engelse componist, luitist, altviolist en dichter. Hij was verbonden aan het hof van Henry Frederick, Prins van Wales, zoon van James I, die stierf in 1612. Hij was muzikant in het huishouden van Prins Hendrik van 1610 tot 1612, muzikant in het huishouden van Prins Charles van 1617 tot 1625, en muzikant van Charles I van 1626 tot 1642, het uitbreken van de Engelse Burgeroorlog. Zijn testament werd opgemaakt op 12 november 1648 en hij werd op 17 november begraven in St. Margaret's, Westminster, maar het is niet precies bekend wanneer hij stierf. Ford schreef anthems, voor drie tot zes stemmen; vier heilige kanunniken; 35 deelliederen; zes fantasieën voor vijf delen; en nog een paar andere stukken voor violen. Zijn belangrijkste verzameling was waarschijnlijk de Musicke van Sundrie Kindes (Londen, 1607), die uit twee delen bestond. Het eerste boek bevatte luit ayres, beschreven als "Ram voor 4 stemmen voor de luit, Orphorion of Basse-gamba, met een dialoog voor twee stemmen ..."; het tweede deel bevatte dansen als "Pavens, Galiards, Almaines, Toies, Jigges, Thumpes en dergelijke ...", gescoord voor combinaties van altviolen. Veel van de ayres worden in twee versies gegeven: één voor stem of stemmen en luit, en één voor vier gelijke stemmen. Een ongebruikelijk kenmerk van zijn muziek voor gamba is het incidentele gebruik van een geluidseffect: een zware pizzicato "dreun ... met de wijs- en tweede vinger van de linkerhand, afhankelijk van de richting van de prikken." Een van de nummers uit deze collectie, "Since first I see your face", werd in 1942 door Roger Quilter opgenomen voor het Arnold Book of Old Songs. Sommige van zijn heilige muziek, gevonden in twee collecties uit 1614 en 1620, zijn ongebruikelijk omdat ze een basso continuo bevatten, een duidelijk barok kenmerk dat, hoewel toen gebruikelijk op het continent, pas laat in Engeland verscheen. Samen met John Dowland is Ford een hoofdvertegenwoordiger van de school die Henry Lawes voorafging.