Antonius Diviten Muziek voor plaatjes vrij

Antonius Divitis (ook Anthonius Rycke en Anthoine Le Riche - "de rijken") was een Vlaamse componist uit de Renaissance, van de generatie die iets jonger was dan Josquin des Prez. Hij was belangrijk in de ontwikkeling van de parodiemis. de overgebleven werken van Divitis behoren missen, motetten, Magnificat-zettingen (een genre dat in het midden van de 16e eeuw behoorlijk populair zou worden) en een chanson. De drie missen van Divitis gebruiken parodietechniek en behoren tot de eersten die dit doen; hij wordt genoemd als invloedrijk in de ontwikkeling van het genre, samen met Jean Mouton en de andere leden van de Franse koninklijke kapel. Elk van zijn missen is voor vier stemmen, hoewel er nog steeds een geïsoleerde zesstemmige zetting van het Credo aan hem wordt toegeschreven. Eén ervan, Missa Gaude Barbara, is gebaseerd op een gelijknamig motet van Mouton en was mogelijk een eerbetoon aan zijn collega. Motetten van Divitis zijn vaak voor vijf- en zesstemmig, wat rond het begin van de 16e eeuw ook een relatief innovatief kenmerk van de muziek was. Ze zijn contrapuntisch van structuur en twee ervan (Ista est speciosa en Per lignum crucis) zijn volledig canoniek. Zijn zetting van de Maria-antifoon Salve regina gebruikt een identieke tenorlijn, met rusten en al, als die welke voorkomt in Josquins zetting van het populaire lied Adieu mes amours; het is onzeker of Divitis zijn setting bewust op Josquin baseerde, of op het populaire lied, dat waarschijnlijk op de eerste plaats kwam.