Josef Slavík Darmowa muzyka arkusza

Josef Slavik Czeski kompozytor i słynny skrzypek, często porównywany do Paganiniego. Syn nauczyciela i muzyka Antonina Slavika, który zaczął uczyć go gry na skrzypcach w wieku 4 lat. W 1815 roku rodzina przeniosła się do Horovic. Na miejscowym zamku odbywało się wiele występów muzycznych; Młody Slavik został tam ciepło przyjęty już w wieku 10 lat. Jego talent dostrzegł hrabia Eugen Vrbna, który był członkiem Towarzystwa Wspierania Sztuk Muzycznych w Pradze. Zabrał chłopca do Pragi, aby zdać egzamin wstępny do konserwatorium. Slavik studiował tam przez 7 lat pod okiem hrabiego Vrbny. Jego głównym przedmiotem były skrzypce pod kierunkiem profesora F.V.Pixisa. Po ukończeniu studiów w 1823 roku dostał się do orkiestry Teatru Stawowskiego jako skrzypek. Poza tym zaczął koncertować indywidualnie i pisać własne kompozycje. W tym czasie zapoznał się z twórczością Paganiniego, co zachęciło go do dalszej pracy. W 1825 wyjechał do Wiednia, gdzie ubiegał się o stanowisko członka orkiestry cesarskiej. Po udanych koncertach indywidualnych zaangażował się jako członek dobrowolny (tj. nieodpłatny). Dlatego musiał zarabiać na życie ucząc gry na skrzypcach i koncertując solowo. W wieku 20 lat zyskał reputację genialnego gracza, który potrafił grać najtrudniejsze partie, ale niektórzy recenzenci zauważyli brak wrażliwości w jego grze. Przy okazji koncertów Paganiniego w Wiedniu Slavikowi udało się osobiście spotkać Paganiniego i pokazać mu część swoich umiejętności. Otrzymał od Paganiniego nie tylko cenną wiedzę, ale także uznanie i zachętę. W 1828 z sukcesem występował w Bratysławie; po koncercie recenzenci uznali go za jednego z najwybitniejszych skrzypków tamtych czasów. W latach 1828-29 spędził pół roku w Paryżu, ale nie został przyjęty przez środowisko muzyczne, które nie cieszyło się konkursem. Po powrocie do Wiednia otrzymał pełne członkostwo w Imperial Orchestra, co oznaczało dla niego bezpieczeństwo finansowe. W Wiedniu poznał F.Chopina i F.Schuberta, którzy obaj mieli o nim wysokie mniemanie; Schubert zadedykował mu swoją Fantazję C-dur. Mający 25 lat Slavik uważany jest za następcę Paganiniego. W 1833 roku dał swój ostatni koncert w Wiedniu przed zbliżającym się wielkim tournée po Węgrzech. Koncert był jego największym dotychczas sukcesem; niestety zachorował na grypę i grał w gorączce. Wkrótce po przybyciu do Budapesztu gorączka wróciła i Slavik zmarł w wieku 27 lat, na długo przed możliwym szczytem swoich umiejętności interpretacyjnych i kompozytorskich.