Herbert A. Fricker Darmowa muzyka arkusza

Herbert A. (Austin) Fricker był dyrygentem chóru, organistą, pedagogiem i kompozytorem. Uczył u organisty katedry w Canterbury, Williama H. Longhursta, a w latach 1877-83 był chórzystą, a w latach 1884-90 zastępcą organisty w katedrze. Studiował dalej w Londynie u Fredericka Bridge’a i Edwina Henry’ego Lemare’a. Po pewnym czasie 1891-8 w Trinity Church, Folkstone, przeniósł się do Leeds jako organista miejski. Tam założył i był dyrygentem Leeds Philharmonic w latach 1900-17 i Leeds SO w latach 1902-17, w latach 1904-13 był kierownikiem chóru na festiwalach w Leeds oraz był organistą w kolejnych kościołach i szkołach. Dyrygował także towarzystwami chóralnymi w Bradford, Halifax, Dewsbury i Morley. Wybrany przez AS Vogta na swojego następcę na dyrygenta Toronto Mendelssohn Choir, Fricker wyemigrował do Kanady w sierpniu 1917. Jego pierwszy występ z chórem, 18 lutego 1918 z Orkiestrą Filadelfijską pod dyrekcją Leopolda Stokowskiego, zapoczątkował stowarzyszenie, 1918-25 , dzięki któremu obie organizacje wielokrotnie przekraczały granicę amerykańsko-kanadyjską. Pod przewodnictwem Frickera chór dał kanadyjskie premiery Missa solemnis Beethovena w 1927 r., Uczty Belszazara Waltona w 1936 r. i Requiem Berlioza w 1938 r. Poza obowiązkami w chórze Mendelssohna Fricker był organistą-kiermistrzem chóru w latach 1917–43 w Metropolitan United Church, nauczycielem w latach 1918-32 w TCM, pracownik Uniwersytetu w Toronto, w latach 1922-34 dyrygent Kanadyjskiego Chóru Wystawy Narodowej, aktywny recitalista organowy, sędzia wielu festiwali konkursowych, a w latach 1925-1926 prezes CCO. W 1942 roku przeszedł na emeryturę z Chóru Mendelssohna, dyrygując na swoim pożegnalnym koncercie swoim ulubionym dziełem chóralnym, Mszą h-moll Bacha.