Hendrik Cartol Darmowa muzyka arkusza

Najważniejsza część kariery muzycznej Hendrika Cartola rozgrywała się w Turnhout od końca lat sześćdziesiątych Xix wieku. Istnieje bardzo niewiele źródeł na temat tego, co robił wcześniej, gdzie i kiedy spędził swoje młode lata. W każdym razie tymczasowo był aktywny w życiu muzycznym Antwerpii, pełniąc funkcję dyrektora towarzystw muzycznych, takich jak „Vlaemsch Zanggenootschap de Scheldezonen” (Flamandzkie Towarzystwo Śpiewacze Synów Rzeki Skaldy) i zostając członkiem „Nederlandsch Kunstverbond” (Holenderskie Stowarzyszenie Sztuki). W sierpniu 1848 Cartol poprowadził tam koncert dla „Association Royale de Sociétés Lyriques” (1848-1852). W latach 1854-1861 był rzekomo dyrektorem „Société Mozart” (1852-1861) w Borgerhout, na przedmieściach Antwerpii, jako następca Alphonse'a Lemaire'a. W książce Les sociétés chorales en Belgique (1861) wspomina się, że Cartol miał osiedlić się w prowincji Hainaut jako dyrektor „Société de musique” w Wasmes. Późniejsze źródła, oprócz Wasmes, jako jego środowisko pracy identyfikują także pobliskie Pâturages. Po okresie walońskim Cartol przeniósł się do Turnhout. Dokładny moment podjęcia tego decydującego kroku w karierze nie jest znany, ale można śmiało powiedzieć, że odcisnął on swoje piętno na życiu muzycznym Turnhout. Był członkiem stowarzyszenia Amicitia, gdzie dał się poznać jako profesor muzyki, kompozytor i wykonawca. Od czerwca 1869 do października 1871 był nauczycielem muzyki w państwowym gimnazjum męskim oraz dyrygował chórem stowarzyszenia Orfeusz w Turnhout. Ponadto został mianowany pierwszym dyrektorem Miejskiej Szkoły Muzycznej w Turnhout. Na tym stanowisku pracował od grudnia 1868 do maja 1872, ucząc solfeżu, instrumentów dętych drewnianych i blaszanych, a także gry na skrzypcach. Oprócz obowiązków dyrektora, nauczyciela i dyrygenta chóru Cartol znajdował także czas na komponowanie. Żył w czasach, gdy doszła do głosu świadomość języka ludowego, czego dowodem jest preferencyjny dobór tekstów w języku niderlandzkim do utworów chóralnych. Choć źródła o jego kompozycjach są rzadkie, wspomina się przynajmniej o takich dziełach chóralnych, jak De Boschgeuzen (Żebracy z lasu), Op de Schelde (Nad rzeką Skaldą) i De Waterloosche Leeuw (Lew z Waterloo). Skomponował także kilka komedii: Theodoor van Rijswijck, of schuw de plaetsen waer de plagen vallen (Theodoor van Rijswijck, czyli Trzymaj się z daleka od miejsc, gdzie zdarzają się nieszczęścia) i Au drapeau de l'Echo de la Campine (Do flagi „ Echo de la Campine”, czyli stowarzyszenie muzyczne założone w 1862 roku). W 1896 roku wykonano jego Vrijheidslied (Pieśń o wolności) z okazji inauguracji nowego dworca kolejowego i lokalnej linii tramwajowej w Turnhout. Wreszcie w jego dorobku znajdują się także utwory orkiestrowe, aria na saksofon Souvenirs et Regrets oraz utwór fortepianowy Souvenir et Regret: Elegie, który znajduje się w archiwach miejskich Turnhout.