Francesco Paolo Frontini Darmowa muzyka arkusza

Francesco Paolo Frontini był włoskim kompozytorem. Muzykę studiował u swojego ojca, kompozytora Martino Frontiniego; uczył się także gry na skrzypcach u Santi D'Amico, grając z nim koncert w miejskiej sali koncertowej w wieku 13 lat. W wieku 15 lat jego pierwszy utwór, Qui tollis, został wykonany w katedrze miejskiej pod dyrekcją Pietro Antonio Coppola. W 1875 Frontini zapisał się do konserwatorium w Palermo, gdzie studiował u Pietro Platanii; stamtąd przeszedł do konserwatorium w Neapolu, gdzie uzyskał dyplom z kompozycji pod okiem Lauro Rossiego. Do jego pierwszych znaczących kompozycji należała msza pogrzebowa ku czci Pietro Coppoli. W 1881 r. miała miejsce premiera trzyaktowego melodramatu Nella; powstały kolejne opery, poczynając od Sansone w 1882 r., Aleramo (na podstawie legendy o Adelazji i Aleramo) w 1883 r., Fatalità w 1890 r., Malia (na podstawie libretta Luigiego Capuany) w 1891 r. i Il Falconiere w 1899 r. W tym samym czasie jego poemat liryczny Medio-Evo spotkał się z przychylnym przyjęciem Julesa Masseneta. Napisał muzykę do jednoaktowego spektaklu Vicolo delle belle Saverio Fiducia oraz do komedii Antonino Russo Giustiego U Spiridu, wystawianej w 1920 roku w teatrze gminnym pod dyrekcją Gaetano Emanuela Calì. W tym czasie napisał także szereg utworów chóralnych o charakterze religijnym i świeckim. Frontini napisał także wiele piosenek, melodii, serenat i romansów; najpopularniejszymi z nich były jego Serenata araba, Il piccolo montanaro i Marsz triumfalny. Oprócz działalności kompozytorskiej uczył muzyki i kontrapunktu w Ospizio di Beneficenza.