Edward Broome Darmowa muzyka arkusza

(William) Edward Broome był kanadyjskim dyrygentem, organistą, kompozytorem i pedagogiem. w Walii, gdzie w latach 1876-90 studiował organy i grę na fortepianie u Rolanda Rogersa oraz dyrygenturę u Julesa Riviere'a. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby dyrygować chórem męskim Penryhn na wystawie w Chicago w 1893 r., a następnie przyjął stanowisko organisty-chórmistrza w Pierwszym Kościele Prezbiteriańskim w Brockville, Ontario. W latach 1895–1906 był organistą-chórmistrzem w Douglas Methodist Church w Montrealu, a w latach 1906–25 w Jarvis Street Baptist Church w Toronto, gdzie zastąpił AS Vogta. Zaczął uczyć technik wokalnych i chóralnych w TCM w 1907 roku, ale najbardziej znany był ze swojej pracy z chórami. Był założycielem i jedynym dyrektorem w latach 1910-25 Toronto Oratorio Society. Wśród artystów, których przywiózł do Toronto na występy z Towarzystwem, znaleźli się Filharmonicy Nowojorscy oraz SO z Cleveland i Detroit. W latach 1926-1927 był także organistą-chórmistrzem w Knox United Church w Calgary. Broome, kompozytor będący głównie samoukiem, zdobył osiem pierwszych nagród w dziedzinie kompozycji na walijskim Eisteddfods. Najbardziej godną uwagi jego nagrodzoną kompozycją była kantata dramatyczna Oblężenie zamku w Cardiff (1908; rękopis w Bibliotece Narodowej Kanady). Kolejna kantata, Hymn ufności (Psalm 18), została opublikowana (1910) przez G. Schirmera. Około 100 jego utworów, głównie przeznaczonych dla kościołów, zostało opublikowanych przez G. Schirmera, Ditsona, Boston Music Company i Schmidta. Jego aranżacja „O Canada” została opublikowana przez Nordheimera w 1907 r. (angielskie słowa: James Acton, przedruk w The Home Journal i The Church Choir, oba z grudnia 1907 r.), a druga przez Anglo-Canadian w 1910 r. (angielskie słowa: Mercy E. Powella McCullocha). Dwa z jego utworów chóralnych, „Lead, Kindly Light” i „Voices of the Sky”, zostały przedrukowane w CMH tom 9, a jego piosenka „The Hour Has Come” została przedrukowana w CMH tom 13. Do jego uczniów należeli Allan Burt i Isabel Lloyd . W 1910 roku był prezesem Toronto Clef Club.