Dominique Della-Maria Darmowa muzyka arkusza

Dominique Della-Maria był francuskim kompozytorem włoskiego pochodzenia. Delia Maria przebywał we Włoszech przez około dziesięć lat, w drugiej połowie tego okresu pisał dzieła świetlne dla wielu drugorzędnych teatrów włoskich. Wyprodukował sześć oper, z których trzy odniosły spory sukces, a jedna z pozostałych, Il maestro di capella, niezwykle; jego popularność przyniosła sławę jego autorowi. W 1796 roku Delia Maria wróciła do Marsylii, a jeszcze tego samego roku do Paryża. Był zupełnie nieznany, jednak w bardzo krótkim czasie zyskał taką reputację, że stał się gościem i przyjacielem najbardziej znanych kręgów literackich i muzycznych. Poeta Alexander Duval (1767-1842) napisał w „Decade Philosophique” komplementarny artykuł na temat młodego artysty, a kilka lat później obaj artyści zostali ze sobą najściślej związani. Duval wspomina, że jeden z jego osobistych przyjaciół, któremu przedstawiono Delię Marię, poprosił go o napisanie wiersza dla muzyka. Duval, kierując się szczerą sugestią przyjaciela, umówił się na spotkanie z Delią Marią. Rozmowa ta okazała się początkiem intymnej przyjaźni; według słów Duvala klasyczne, uduchowione oblicze Delii Marii oraz jego naturalna i oryginalna postawa wzbudziły zaufanie do poety, które uznano za całkowicie uzasadnione. Duval właśnie ukończył Le Prisonnier (Więzień), zamówiony dla Theatre Francais; jednak chęć zaspokojenia prośby Delii Marii przekonała go do napisania opery. Po kilku zmianach i uzupełnieniach Duval przekształcił dzieło w komedię liryczną. W ciągu ośmiu dni od otrzymania libretta Delia Maria skomponowała muzykę. Artyści opery tak entuzjastycznie podeszli do dzieła podczas prób, że jego sukces był pewny. Wystawiono ją 29 stycznia 1798 r., a operę wydało wydawnictwo Breitkopf & Hartel w Lipsku. Ugruntowało to pozycję Delii Marii w całej Francji jako cieszącego się dobrą reputacją kompozytora operowego, ponieważ natychmiast wydał sześć innych oper, a jego dzieła są obecnie ulubionymi dziełami paryżan.