Carlos Seixas Darmowa muzyka arkusza

José António Carlos de Seixas był portugalskim kompozytorem, synem organisty katedralnego Francisco Vaza i Marceliny Nunes. Seixas urodził się w Coimbrze. W 1718 r. w wieku czternastu lat zastąpił swojego ojca na stanowisku organisty, a dwa lata później przeniósł się do Lizbony, gdzie udzielał lekcji klawesynu i poznał Domenico Scarlattiego, który mieszkał w Portugalii od 1721 do 1728 r. Twierdzi się, że kiedy syn króla, Dom António , załatwił Scarlattiemu lekcje klawesynu Seixasowi, Scarlatti odpowiedział, że to Seixas powinien udzielać mu lekcji. Seixas został później organistą w kaplicy dworskiej i katedrze w Lizbonie, a także nadwornym kompozytorem. W 1738 r. otrzymał tytuł szlachecki od Jana V, króla Portugalii, i zmarł w Lizbonie w 1742 r. Na Seixasa miał wpływ niemiecki Empfindsamer Stil (dosłownie „styl wrażliwy”). Duża część jego twórczości uległa zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi, które spustoszyło Lizbonę w 1755 roku. Przetrwały tylko trzy utwory orkiestrowe i około 100 sonat klawiszowych, a także kilka utworów chóralnych do użytku liturgicznego (znacznie bardziej konserwatywnych, niż można by się spodziewać po jego muzyce instrumentalnej). Macario Santiago Kastner opublikował zbiory sonat w Portugaliae Musica.