Carlo Coccia Darmowa muzyka arkusza

Carlo Coccia był włoskim kompozytorem operowym. Zasłynął z gatunku opery semiseria. Coccia urodził się w Neapolu, studiował w swoim rodzinnym mieście u Pietro Caselli, Fedele Fenaroli i Giovanniego Paisiello, którzy przedstawili go królowi Józefowi Bonaparte, dla którego został prywatnym muzykiem. Swoją pierwszą operę Il matrimonio per lettera di cambio napisał w 1807 roku, ale okazała się porażką; Jednak w następnym roku, z pomocą Paisiello, jego druga opera, Il poeta fortunato, została dobrze przyjęta. Następnie przeniósł się do Wenecji, gdzie skoncentrował się na semiseriach operowych, czego bodaj najlepszym przykładem jest Klotylda z 1815 roku. Oskarżony o naśladowanie innych kompozytorów i o tworzenie w wielkim pośpiechu zbyt wielu nierównych oper, ostatecznie został przyćmiony przez rodzącego się Rossiniego i wyjechał do Lizbony, gdzie przebywał od 1820 do 1823. Następnie w 1824 osiadł w Londynie, gdzie został dyrygent w Teatrze Jego Królewskiej Mości. W 1827 roku napisał Marię Stuardę dla Giuditta Pasta, która pomimo obecności jej i słynnego basu Luigiego Lablache'a w obsadzie nie odniosła sukcesu, osiągając jedynie cztery wykonania. powrocie do Włoch skoncentrował się na operze seria i w 1833 roku odniósł pewien sukces u Cateriny di Guisa, ale już wtedy musiał konkurować z takimi artystami jak Donizetti i Bellini. Carlo Coccia przyczynił się do powstania części Messa per Rossini, a konkretnie siódmej części II. Sequentia, Lacrimosa Amen. W 1837 został maitre de kaplicy w Novare i dyrektorem Konserwatorium Muzycznego w Turynie, gdzie w 1841 napisał swoją ostatnią operę. Zmarł w Novare.