Baldassare Donato Darmowa muzyka arkusza

Baldassare Donato (także Donati) był włoskim kompozytorem i śpiewakiem szkoły weneckiej późnego renesansu. Pod koniec XVI wieku był maestro di cappella prestiżowej bazyliki św. Marka i odegrał ważną rolę w rozwoju włoskiej lekkiej muzyki świeckiej, zwłaszcza villanelli. reprezentował postępowy nurt szkoły weneckiej, która była już tradycją postępową w porównaniu z innymi głównymi współczesnymi włoskimi stylami muzycznymi (zwłaszcza w porównaniu ze szkołą rzymską). Nurt postępowy w szkole weneckiej reprezentowali tacy kompozytorzy, jak Donato, Giovanni Croce, Andrea i Giovanni Gabrieli; nurt konserwatywny obejmował kompozytorów i teoretyków, takich jak Zarlino, Cipriano de Rore i Claudio Merulo, którzy do połowy stulecia dominowali w prawie całej Europie w stylu francusko-flamandzkim. Muzyka sakralna Donato to najbardziej konserwatywna część jego twórczości, zwykle wykorzystująca polifonię w stylu Palestriny, ale także wykorzystująca niektóre wspaniałe efekty polichóralne Gabrielis. Pomimo widocznej pogardy dla konserwatyzmu Zarlino, wyraźnie wchłonął część jego stylu i nauczania, co widać w jego płynnym opanowaniu kontrapunktu i używaniu dysonansu w stylu Zarlino, przynajmniej gdy celowo komponował w stylu francusko-flamandzkim. Prawdopodobnie jego największe znaczenie w historii muzyki polega na rozwoju lekkiej świeckiej formy zwanej villanella, lżejszej formy madrygału, pochodzenia neapolitańskiego. Niektóre z tych utworów mogły być przeznaczone do tańca i najwyraźniej cieszyły się popularnością. Są podobne do pieśni francuskich, często mają zapadającą w pamięć melodię w najwyższej części, zawierają energiczne rytmy krzyżowe i unikają polifonicznej i chromatycznej złożoności madrygału z połowy stulecia. pisał także madrygały w bardziej poważnym stylu, oprawy psalmów, motety i muzykę ceremonialną.