Alonso Mudarra Darmowa muzyka arkusza

Alonso Mudarra był hiszpańskim kompozytorem i wihuelistą okresu renesansu. Był nowatorskim kompozytorem muzyki instrumentalnej i pieśni, był twórcą najwcześniejszej zachowanej muzyki na gitarę. Nie jest znane miejsce jego urodzenia, ale dorastał w Guadalajarze i prawdopodobnie tam zdobywał wykształcenie muzyczne. Prawdopodobnie udał się do Włoch w 1529 roku z Karolem V, w towarzystwie czwartego księcia infantki, Íñigo Lópeza de Mendoza, markiza de Santillana. Po powrocie do Hiszpanii został księdzem, otrzymując w 1546 roku stanowisko kanonika w katedrze w Sewilli, gdzie pozostał do końca życia. W katedrze kierował całą działalnością muzyczną; zachowało się wiele zapisów jego działalności muzycznej, która obejmowała zatrudnianie instrumentalistów, zakup i montaż nowych organów oraz ścisłą współpracę z kompozytorem Francisco Guerrero przy różnych uroczystościach. Mudarra zmarł w Sewilli, a jego pokaźny majątek zgodnie z jego wolą został rozdany biednym miasta. Strona tytułowa Tres libros de música en cifra para vihuela (Sewilla, 1546) Mudarra napisał wiele utworów na vihuelę i czterodaniową gitarę, wszystkie zawarte w zbiorze Tres libros de musica en cifras para vihuela, który opublikował 7 grudnia, 1546 w Sewilli. Te trzy książki zawierają pierwszą opublikowaną kiedykolwiek muzykę na gitarę czterodaniową, która była wówczas stosunkowo nowym instrumentem. Książka druga jest godna uwagi, ponieważ zawiera osiem utworów wieloczęściowych, wszystkie ułożone według „tono”, czyli trybu. Kompozycje reprezentowane w tej publikacji obejmują fantazje, wariacje (w tym set o La Folia), tiento, pawany i galliardy oraz pieśni. Współcześni słuchacze prawdopodobnie najbardziej znają jego Fantasię X, która od wielu lat jest ostoją koncertów i nagrań. Piosenki są w języku łacińskim, hiszpańskim i włoskim i obejmują romanse, canciones, villancico i sonety. Kolejną innowacją, którą zastosował, były osobne znaki dla różnych tempów: wolnego, średniego i szybkiego.