Brahms IV Symfonia e-moll op. 98

Symfonia nr 4 e-moll op. 98 Johannesa Brahmsa jest ostatnią z jego symfonii. Ukończony w 1885 roku utwór miał po raz pierwszy prawykonany dla prywatnej publiczności w wersji na dwa fortepiany. Symfonia jest bogata w aluzje, zwłaszcza do różnych kompozycji Beethovena. Ta ostatnia część jest godna uwagi jako rzadki przykład symfonicznej passacaglii: jako powtarzający się temat Brahms zaadaptował temat chaconne w końcowej części dzieła J.S. Bacha kantata, Nach dir, Herr, verlanget mich, BWV 150. Ta czteroczęściowa symfonia przeznaczona jest na dwa flety (jeden dublowany na piccolo), dwa oboje, dwa klarnety, dwa fagoty, kontrafagot, cztery rogi, dwie trąbki, trzy puzony, kotły, trójkąt (tylko część trzecia) i smyczki.