Mahler Symfonia nr 5

Gustav Mahler napisał swoją Symfonię nr 5 w latach 1901–1902. opublikowano go po raz pierwszy w 1904 r., a dalsze poprawki ukazały się drukiem w latach 1905, 1911, 1964 i 2001. Biorąc pod uwagę, że zaczyna się w jednej tonacji, a kończy w drugiej, a także ze względu na niekonwencjonalny rozkład części, Mahler sprzeciwiał się używaniu tonacji w tytuł. Symfonia składa się z pięciu części, które tworzą trzy części i mimo że jest to złożone dzieło, stała się najpopularniejszym utworem Mahlera, a Adagietto (prawdopodobnie najpopularniejszy utwór Mahlera) czasami jest wykonywany jako samodzielny utwór przez wiele orkiestr. Partytura wymaga bardzo dużej orkiestry składającej się z 4 fletów (wszystkie 4 z możliwością gry na piccolo), 3 obojów (3. podwojenie rożka angielskiego), 3 klarnetów B i A (3. podwojenie klarnetu w D i klarnet basowy), 3 fagotów (3. podwojenie kontrafagotu), 6 rogów w F, 4 trąbek w B i F, 3 puzony, tuba, kotły, werbel, bęben basowy, talerze, trójkąt, tam-tam, bicz, dzwonki i smyczki. Standardowy występ trwa około 70 minut.