Beethoven Symfonia nr 7 A-dur op. 92

 Symfonia Beethovena nr 7 jest dziełem składającym się z czterech części, napisanych w latach 1812-13 i dedykowanych hrabiemu Moritzowi von Fries. Podczas jego premiery Beethoven zauważył, że jest to jedno z jego najlepszych dzieł. Część druga cieszyła się największą popularnością i musiała zostać bisowana. Natychmiastowy sukces zaowocował częstym wykonywaniem go oddzielnie od reszty dzieła. Prawykonanie symfonii odbyło się podczas koncertu charytatywnego na rzecz rannych żołnierzy bitwy pod Hanau, któremu towarzyszyło patriotyczne zwycięstwo Wellingtona z orkiestrą złożoną z najwybitniejszych muzyków tamtych czasów: Spohr, Hummel, Meyerbeer, Salieri, Romberg, Dragonetti i najwyraźniej Giuliani. Symfonia przeznaczona jest na 2 flety, 2 oboje, 2 klarnety w A, 2 fagoty, 2 rogi w A (E i D w częściach wewnętrznych), 2 trąbki w D, kotły, i smyczki. Czas występu trwa około 40 minut.