Beethoven Symfonia nr 3 Es-dur „Eroica” op. 55

Symfonia Beethovena nr 3, op. 55, znany również jako Eroica (po włosku „bohaterski”), to utwór wyznaczający pełne nadejście „okresu średniego” kompozytora, serii niespotykanych dotąd dzieł na dużą skalę, charakteryzujących się głębią emocjonalną i rygorem strukturalnym. Ukończony w 1804 r. i wystawiony w następnym roku, jest powszechnie uważany za dojrzały wyraz stylu końca XVIII wieku, który wykazuje także cechy charakterystyczne dla romantyzmu XIX wieku. Pierwotnie Beethoven miał zamiar zadedykować symfonię Napoleonowi, postrzegając go jako ucieleśnienie ideałów rewolucji. Jednak po tym, jak ogłosił się cesarzem, podarł dedykowaną partyturę.