Debussy Deux Arabeski (Deux arabeski), L. 66

Dwie arabeski (Deux arabesques), L. 66, to para utworów fortepianowych Debussy'ego, dwa z jego najwcześniejszych dzieł, skomponowane w latach 1888-91, gdy miał dwadzieścia kilka lat. Zawierają one elementy rozwijającego się stylu muzycznego Debussy’ego, będącego jednym z bardzo wczesnych utworów impresjonistycznych. . Za życia kompozytora Durand wydał dwa wydania, wydane w latach 1891 i 1904. Pierwsza arabeska – w tonacji E – rozpoczyna się od równoległości triad w pierwszej inwersji, techniki kompozytorskiej bardzo chętnie stosowanej przez Debussy'ego i innych impresjonistów, wywodzącej się z tradycji fauxbourdon. Prowadzi do większej sekcji, zaczynającej się od arpeggio lewej ręki w E-dur i opadającej sekwencji pentatonicznej E-dur prawej ręki.