Schumann Papillony op. 2

Papillony (motyle), op. 2, to pakiet utworów na fortepian napisany w 1831 roku przez Schumanna. Suita, mająca przedstawiać bal maskowy, rozpoczyna się bardzo krótkim wprowadzeniem, po którym następują różnorodne ruchy taneczne. Schumann posłużył się elementami pragramatycznymi, cytując pierwszy materiał w finale, który także wykorzystuje motyw tradycyjnego Tańca Dziadka, odgrywanego zawsze na zakończenie uroczystości. Powtarzające się nuty na końcu utworu mogą sugerować, że zegar uderza w koniec kuli. Schumann cytował tematy z Papillonów w swoim późniejszym dziele Carnaval op. 9, ale żaden z nich nie pojawia się w części tego dzieła zatytułowanej „Papillons”. Główny temat walca z pierwszej części Papillons został zacytowany w fragmencie „Florestan”, z wyraźnym potwierdzeniem wpisanym w partyturze, oraz ponownie w części końcowej, „Marche des Davidsbündler contre les Philistins”, ale bez uznania. Taniec Dziadka pojawia się także w końcowej części, z napisem „Thème du XVIIème siècle”.