Ravel Ma mère l'oye

Ma mère l'oye (Matka Gęś) to utwór Ravela, pierwotnie napisany jako duet fortepianowy dla dzieci Godebskiego, Mimi i Jean w wieku 6 i 7 lat (wcześniejsze dzieło, Sonatine, zadedykował ich rodzicom). Utwór został przepisany na fortepian solo przez przyjaciela Ravela, Jacques’a Charlota, w tym samym roku, w którym został opublikowany (1910). Obie wersje fortepianowe noszą podtytuł „cinq pièces enfantines” (pięć utworów dla dzieci). W 1911 roku Ravel zaaranżował dzieło. Następnie w 1912 roku rozszerzył go na balet, dodając nowe części („Prélude” i „Danse du rouet et scène”) oraz przerywniki.