Beethoven Uwertura do Egmonta op. 84

Egmont op. 84, to uwertura do przypadkowej muzyki do sztuki J.W.vona Goethego z 1787 roku pod tym samym tytułem. Opowieść dotyczy życia XVI-wiecznego hrabiego Egmont. Powstał podczas wojen napoleońskich, kiedy Francuzi rozszerzyli swoją dominację na większość Europy. Beethoven w słynny sposób wyraził swoje oburzenie decyzją Bonapartego o koronowaniu się na cesarza w 1804 r., wykreślając swoje imię podczas dedykacji Symfonii „Eroica”. W muzyce do filmu „Egmont” Beethoven wyraził swoje własne obawy polityczne poprzez wywyższenie bohaterskiego poświęcenia człowieka skazanego na śmierć za zajęcie mężnego stanowiska przeciwko uciskowi. Uwertura stała się później nieoficjalnym hymnem rewolucji węgierskiej 1956 r. Muzykę przyjęto pochwalnymi pochwałami, zwłaszcza przez E.T.A. Hoffmanna za poezję, a sam Goethe oświadczył, że Beethoven wyraził swoje intencje z „niezwykłym geniuszem”. Uwertura, potężna i wyrazista, jest jednym z ostatnich dzieł jego średniego okresu; stała się utworem równie sławnym jak Uwertura Coriolana, i utrzymana jest w stylu podobnym do V Symfonii ukończonej dwa lata wcześniej.