Schotland Clark Muziek voor plaatjes vrij

Scotson Clark was organist en componist en werd op 16 november 1840 in Londen geboren uit Ierse ouders. Hij kreeg zijn eerste muzikale lessen van zijn moeder, die een leerling was geweest van mevrouw Anderson en van Chopin. Op tienjarige leeftijd speelde hij viool, en twee jaar later, toen hij op school in Ewell zat, speelde hij orgel tijdens diensten in de parochiekerk. Na een kleine studie harmonie in Parijs keerde hij terug naar Engeland, en op veertienjarige leeftijd werd hij benoemd tot organist van de Regent-Square Church. Vervolgens studeerde hij bij de heer E. J. Hopkins en ging naar de Royal Academy of Music, waar zijn meesters Sir W. Sterndale Bennett, Sir J. Goss en anderen waren. In 1858 gaf hij les aan. de academie, en in hetzelfde jaar publiceerde hij een ‘Methode voor het Harmonium.’ Gedurende de daaropvolgende jaren vervulde hij de functie van organist in verschillende kerken in Londen, en in 1865 richtte hij de London Organ School op, waar bijzondere aandacht werd besteed aan orgelmuziek. -spelen. Kort daarna werd hij organist, geleerde en tentoonstellingsmaker aan het Exeter College, Oxford, waar hij de graad van Mus. Bac. in 1807. In hetzelfde jaar werd hij benoemd tot directeur van de St. Michael's gymnasium, Brighton. In 1868 werd hij tot diaken gewijd door de bisschop van Chichester, en in 1869 tot priester. Gedurende deze jaren was hij ook kapelaan van St. Michael's, Lewes. In 1869 verliet hij Engeland en ging naar Leipzig, waar hij twee termijnen studeerde bij Reinecke, Richter, ca., Naast het vervullen van de taak van de Engelse kapel. In 1870 ging hij naar Stuttgart, waar hij enige tijd assistent-aalmoezenier was, en studeerde muziek bij Lebert, Kriiger en Pruckner. In 1873 keerde hij terug naar Londen, maar het jaar daarop werd hij kapelaan in Amsterdam. In 1875 hervatte hij zijn verbinding met de London Organ School. In 1878 was hij de Engelse officiële representatieve organist op de Parijse Wereldtentoonstelling, waar hij een gouden medaille ontving. Het jaar daarop was hij een tijdlang kapelaan in Parijs, maar zijn verbinding met de orn-school werd opnieuw hervat en hij stierf in dat instituut op 5 juli 1883. Clark was een omvangrijke schrijver van kleine stukken voor orgel, harmonium, en piano; zijn talenten waren aanzienlijk, maar als muzikant ontbrak het hem aan diepgang, en zijn composities wekten eerder populariteit bij de ongeschoolde meerderheid dan bij de waardering van de geschoolde enkeling. Hij was een briljante extempore-speler en zijn geheugen was opmerkelijk.