Maurits Emmanuel Muziek voor plaatjes vrij

aurice Emmanuel was een Franse componist van klassieke muziek. Marie François Maurice Emmanuel, opgegroeid in Dijon, werd koorzangeres in de van Beaune nadat zijn familie in 1869 naar de stad was verhuisd. Vervolgens ging hij naar Parijs en ging naar het Conservatorium van Parijs, waar Léo Delibes zijn compositieleraar was. Aan het conservatorium leerde hij Claude Debussy kennen, die daar ook leerling was. Daarnaast volgde hij de conservatoriumlessen van César Franck, over wie hij in 1930 een kort boek schreef (César Franck: Etude Critique). Emmanuel streefde een opmerkelijke academische carrière na. Hij schreef in 1895 een verhandeling over de muziek van het oude Griekenland en werd in 1909 benoemd tot hoogleraar muziekgeschiedenis aan het Conservatorium. Tot zijn studenten behoorden Olivier Messiaen en Henri Dutilleux. Emmanuel's interesses omvatten volksliederen, oosterse muziek en exotische modi - zijn gebruik van deze modi in verschillende van zijn werken had Delibes geschokt, die zijn veto had uitgesproken over zijn deelname aan de Prix de Rome. Andere benoemingen waren onder meer koordirigent in de kerk van Sainte-Clotilde van 1904 tot 1907, tijdens de ambtstermijn van organist Charles Tournemire. De composities van Emmanuel, die zelfs in Frankrijk vandaag de dag nog maar zelden te horen zijn, omvatten opera's naar Aeschylus (Prométhée enchaîné en Salamine), maar ook symfonieën en strijkkwartetten. Waarschijnlijk zijn de creaties van zijn meest uitgevoerde creaties nu zijn zes sonatines voor solopiano, die (net als veel van zijn andere stukken) zijn eclectische academische interesses demonstreren. De eerste van de sonatijnen is gebaseerd op de muziek van Bourgondië, terwijl de tweede vogelgezang bevat, de derde een Bourgondische volksmelodie gebruikt in de finale, en de vierde is ondertiteld en diverse modes hindous ("in verschillende hindoeïstische modi").