Mozart Ouverture uit Die Zauberflöte, K. 620

De Toverfluit (Die Zauberflöte, K. 620) is een opera in twee bedrijven van Mozart op een Duits libretto van Emanuel Schikaneder. Het werk is een Singspiel, een populaire vorm die zowel zang als gesproken dialoog omvatte. Het werk ging in première in 1791 en markeerde het hoogtepunt van een periode van betrokkenheid van Mozart bij Schikaneders theatergezelschap. Hij had eerder bijgedragen aan hun werk in het gezamenlijk geschreven Der Stein der Weisen (De Steen der Wijzen). Mozart schreef De Zauberflöte met inachtneming van de vaardigheden van de zangers die voor de première bedoeld waren, waaronder zowel virtuozen als gewone komische acteurs. werk staat bekend om zijn prominente maçonnieke elementen: aangezien Schikaneder, Mozart en Alberti (de graveur) logebroeders waren. Het verhaal portretteert de opvoeding van de mensheid, die evolueert van chaos via religieus bijgeloof naar rationalistische verlichting, door middel van vallen en opstaan, om uiteindelijk van "de aarde een hemels koninkrijk te maken, en van stervelingen als de goden".