Wagner Tristán e Isolda

Tristan und Isolde (Tristan en Isolde, of Tristan en Isolda, of Tristran en Ysolt), WWV 90, is een muziekdrama in drie bedrijven, gecomponeerd en geschreven door Richard Wagner tussen 1857 en 1859, en grotendeels gebaseerd op de romance van Gottfried von Straßburg. Het ging in 1865 in München in première. Wagners compositie van Tristan und Isolde werd geïnspireerd door zijn affaire met Mathilde Wesendonck en de filosofie van Arthur Schopenhauer. Tegenwoordig wordt Tristan en Isolde beschouwd als een van de belangrijkste stukken operarepertoire, opmerkelijk vanwege de vooruitgang in het gebruik van chromatiek, tonaliteit, kleur en andere harmonische apparaten. Het allereerste akkoord in het stuk, het 'Tristan Chord' genoemd, had een grote symbolische betekenis in de beweging weg van de tonale harmonie, omdat het bestaat uit een dissonant akkoord dat overgaat in een ander dissonant akkoord.