Delibes Sylvia

Sylvia, ou La Nymphe de Diane (Sylvia, of Diana's nimf) is een ballet met muziek van Leo Delibes. Het werd voor het eerst gechoreografeerd door Louis Mérante in 1876 en is geïnspireerd op Tasso's gedicht Aminta uit 1573, dat de basisplot van Delibes' werk vormt. Het pianoarrangement werd geschreven in 1876 en de orkestsuite werd voltooid in 1880. De eerste producties van Sylvia waren commercieel niet succesvol: het was de revival uit 1952, gechoreografeerd door Sir Frederick Ashton, die het ballet populair maakte. Sylvia wordt tegenwoordig beschouwd als een invloedrijk ballet voor die tijd: de partituur is gevarieerd en rijk, en valt op door de focus te vestigen op de decors, de dansers en de kostuums. In plaats van naar de achtergrond te verdwijnen en alleen de sfeer te bepalen, bepaalt de partituur van Delibes de actie. De opmaat naar het eerste bedrijf en de pizzicati in het derde zijn de aanzienlijk bekendere delen van deze toch al opmerkelijke partituur. De laatste, de bekendste, is een bekend voorbeeld van pizzicato-stijl. Dit gedeelte wordt, volgens The New Grove Dictionary of Music and Musicians, "traditioneel gespeeld in een aarzelende, aarzelende stijl die geen deel lijkt te hebben uitgemaakt van Delibes' conceptie."