Albéniz Nawarra

Izaak Albeniz zmarł w 1909 r., nie ukończywszy Nawarry, dzieła o wielkim zasięgu, uznawanego przez muzykologów za siostrę utworów iberyjskich. Tak naprawdę Albeniz początkowo uważał Nawarrę za zakończenie apartamentu Iberia, ale najwyraźniej nie podobał mu się rozwój tej muzyki. Nawarra – choć w artystyczny sposób – odtwarza jotę, popularny taniec hiszpański, który Albenizowi wydawał się zupełnie odbiegający od stylu iberyjskiego, choć krytycy systematycznie nie zgadzali się z tym poglądem. Albeniz napisał zaledwie 228 taktów Nawarry: jego przyjaciel i uczeń Déodat de Sévérac podjął się tego dzieła po jego śmierci, kończąc je w trzeźwy sposób. Kompozytor Catali, Jaime Pahissa, również napisał zakończenie dla Navarry, chociaż wersja de Severaca jest najczęściej grana. Albeniz planował zadedykować utwór znanej francuskiej pianistce Marguerite Long.