Antonio Bartolomeo Bruni was een Italiaanse violist, componist en dirigent. Bruni werd geboren en stierf in Cuneo, Italië. Het grootste deel van zijn leven woonde, speelde en componeerde hij in Parijs. Hij is de auteur van 'Un Inventaire sous la terreur', waarin muziekinstrumenten worden opgesomd die zijn teruggevonden uit adellijke huishoudens. Deze inventaris is gepubliceerd: J. Gallay, red. (Parijs: Georges Chamerot, 1890). Volgens het wetenschappelijke werk 'The Hurdy-Gurdy in Eighteenth-Century France' van Robert E. Green (Indiana University Press, 1995), waarin de Bruni-tekst in een voetnoot is vermeld, zegt de auteur over Bruni-inventaris "uit 111 adellijke huishoudens ( it ) lijsten zes die vielles (draailieren) bezaten." P. 17. Er wordt (misschien) meer licht geworpen in de fictieve roman The Piano Tuner van Daniel Mason, waar deze zaak opnieuw als volgt wordt genoemd: "Er werd een tijdelijke commissie voor kunst opgericht en ... Bruni ... werd benoemd tot directeur van de Inventaris. Veertien maanden lang verzamelde hij de instrumenten van de veroordeelden. In totaal waren er meer dan driehonderd verzameld, en elk draagt zijn eigen tragische verhaal met zich mee.' Hij vervolgt met te zeggen dat 64 pianofortes waren.