Dit werk behoort tot de zogenaamde Spaanse sonates van Scarlatti. Het thematische materiaal creëert uitlopers en keert meerdere keren terug, vooruitlopend op de compositiestijl van Beethovens Moonlight-sonate. In feite doet de hartstochtelijke melodie waarmee het werk opent denken aan de romantische benadering van het schrijven van pianomelodieën.