De Liederen zonder woorden (Lieder ohne Worte) is een serie korte lyrische pianostukken van Mendelssohn, geschreven tussen 1829 en 1845 en gepresenteerd in 8 delen, elk bestaande uit zes stukken. De meeste van deze stukken liggen binnen het bereik van pianisten met verschillende capaciteiten, en dit heeft bijgedragen aan de populariteit van de set. Een ander lied zonder woorden is geschreven, maar niet in delen verzameld, en pas de afgelopen jaren gepubliceerd. Bovendien bestaan er voor veel van de stukken originele concepten die aanzienlijk verschillen van de uiteindelijk gepubliceerde versies. De Duitse musicoloog Karl Schumann beschreef de liederen van Mendelssohn ooit als 'pijlers van het pianorepertoire', maar eerder als 'een huishoudelijk bezit, dat in Duitsland net zo wijdverspreid is als de sprookjes van de gebroeders Grimm, de afbeeldingen van Ludwig Richter of de poëzie van Uhland ... en niet minder geliefd in het Victoriaanse Engeland." Dit boek, het zesde, werd geschreven in 1843-45 en opgedragen aan Sophie Rosen.