Het pianotrio in Bes majeur, op. 97 is een werk voor piano, viool en cello, voltooid in 1811. Dit werk wordt gewoonlijk het aartshertogtrio genoemd vanwege zijn toewijding aan aartshertog Rudolph van Oostenrijk, een amateurpianist, vriend en leerling van Beethoven. de zogenaamde ‘middenperiode’. Het eerste openbare optreden werd gegeven door Beethoven zelf, Ignaz Schuppanzigh en Josef Linke in 1814, toen zijn doofheid zijn bekwaamheid als uitvoerder bleef aantasten. Louis Spohr schreef: "In forte passages bonkte de arme dove man op de toetsen totdat de snaren rinkelden en op de piano speelde hij zo zacht dat hele groepen noten werden weggelaten." Het was Beethovens laatste optreden in de rol van pianist. Hoewel de aartshertog soms nr. 7 wordt genoemd, is de nummering van Beethovens twaalf pianotrio's niet gestandaardiseerd, en in andere bronnen kan worden aangetoond dat deze eventueel een ander nummer heeft.