Tre giorni son che Nina is een charmant en emotioneel Italiaans kunstlied, gecomponeerd door Giovanni Battista Pergolesi in de 18e eeuw. Het stuk illustreert de focus van het baroktijdperk op expressie en emotie, met zijn oprechte melodieën en aangrijpende teksten.
De muziek begint zachtjes met een eenvoudige en delicate pianobegeleiding, die het podium vormt voor het melancholische verhaal dat zich ontvouwt door de emotionele interpretatie van de zanger. De zanglijn roept een gevoel van verlangen en introspectie op, terwijl het meandert door frasen die met subtiele gratie stijgen en dalen.
De teksten, geschreven in de Italiaanse taal, vertellen het verhaal van een verliefde hoofdpersoon genaamd Nina. De poëtische verzen onderzoeken thema's van onbeantwoorde liefde, terwijl Nina klaagt over het verstrijken van drie dagen zonder een woord van haar geliefde. Pergolesi's muziek geeft op prachtige wijze de essentie van Nina's emotionele onrust weer en laat zijn vaardigheid zien in het oproepen van sterke en herkenbare menselijke emoties door middel van melodie.
Tre giorni son che Nina is een bewijs van Pergolesi's vermogen om muziek te creëren die diep resoneert met de luisteraars. De blijvende populariteit kan worden toegeschreven aan de tijdloze thema's, voortreffelijke melodieën en de tijdloze verbinding die het smeedt tussen de artiest, de muziek en de luisteraar.